Evo teme o ovom Svedskom bendu, tek sam se u skorije vreme podrobno upoznao sa njihovom diskografijom (ne mogu ni ja sve da stignem, hehe), pomalo nepravedno zapostavljenom.
Prvi album Kiss the Goat iz 95 skrece paznju zbog pink boje omota (nije greska clanova benda, vec izdavaca)...Heheh, gej roze koza, album je OK, ali samo naznaka onog sto ce uslediti...
...sa drugim albumom Enter the Moonlight gate, 1997, sa veoma dobrim coverom i odlicnom muzickom (Svedska skola – melodicno agresivno), i do dana danasnjeg ostaje njihov najbolji album po meni.
Usledjuju jos 2 odlicna albuma Unholy Crusade, dosta slican prethodnom, na albumu se nalazi i nastavak epske Realm of a 1000 burning souls sa ETMG, i Angelgrinder, malo brzi i agresivniji od prethodna 3.
U ovom periodu izbija frka sa izdavackom kucom No Fashion koja odbija da na album uvrsti pesmu Purify Sweden zbog, navodno, rasistickih konotacija. Bend raskida ugovor sa njima i objavljuje pesmu na 7‘’ singlu (lirika pesme je inace posvecena ciscenju Svedske od Hriscanstva i nema veze sa rasizmom, a na naslovnoj strani je cover Lords of Chaos knjige – crkva u plamenu). Sve u svemu, ova 3 albuma su pod obavezno, definitivno.
Bend zatim potpisuje za Regain i objavljuje 2 slabija izdanja Seal of Belial (za koji sam inace cuo da im je najprodavanji…) i Nocturnal Beast, a prosle godine se malo vadi iz govana sa Revelation koji je svojevrstan povratak na njihov zlatni period.
Jos da pomenem i da bend radi ocajne obrade, slusao sam njihove verzije Enter the eternal Fire i Come to the Sabbath i ne zna se koju su vise nagrdili, hehe.
Sve u svemu, ako nista, poslusajte bar jedan album, Enter the Moonlight Gate, a onda cete dalje sami napredovati.
